Zo zag het er vrijdag morgen toen ik het gordijn van de kamer wegschoof  bij ons,  rond het huis, uit.   Afgelopen maandag 29 november was buurvrouw Jenny Brouwer jarig en heel de buurt kreeg een uitnodiging en was aanwezig. Jenny had de hulp van haar zoon en schoondochter en zij hadden het keurig voor elkaar. Jenny zag er ook stalend uit en de taart, en vooral de vleesschotels waren uit de kunst. Al met al een geslaagd feestje en op dat feestje vertelde buurman Rolf dat hij zo goed Spare-ribs kon koken. Hij zou er voor mij wel wat klaarmaken en het vlees zou van de botjes afvallen. En inderdaad op dinsdag kwam Rolf aan met een pan vol en heerlijk dat deze spare-ribs waren je kon de botjes er zo uittrekken. De kleinkinderen melde zich al snel aan om mee te proeven maar ik heb eerst wat meegegeven aan de buurvrouw Gre’.  Onze dochter vroeg aan haar moeder of zij ook een paar mocht hebben en op woensdag bleek dat alle spare-ribs verdwenen waren, men ging er van uit dat ik al genoeg gehad had. Woensdag avond kwam de ziekenwagen om buurman Anne op te halen. Op het verjaardagsfeestje van Jenny was Anne nog aanwezig en ik heb niets verkeerds gemerkt. Ik zat naast hem en wij hebben heel wat gesprekken gevoerd. Anne werd naar Skilhiem gebracht en de volgende dag vond de dokter het noodzakelijk om hem naar het ziekenhuis in Dokkum te laten brengen. Annie, mijn vrouw, heeft de vrouw van Anne Rie, die heel ontdaan was, even weggebracht en gelukkig was Gre’ in ons huis zodat Gre’ mij met insuline kan spuiten. Wij hadden nog uien, wortelen en prei in huis, in de vriezer liggen nog schouder karbonaden en worstjes, en Annie heeft gelijk een grote pan met erwtensoep gemaakt. Rie en Gre’ kunnen Vrijdag samen  komen mee-eten. “S avonds belde de dochter dat de spare-ribs heerlijk hadden gesmaakt en dat zij het recept wel wilde en waar die spare-ribs gekocht waren. Donderdag moet ik naar het ziekenhuis van de huisarts en gelukkig liep dat goed af, alleen wat medicijnen voor de ader verbreding. Inmiddels is het vrijdag geworden en als ik de gordijnen opentrek, om kwart over 9,  zie ik aan de voorkant van mijn huis buurvrouw Gre’ de sneeuw wegschuiven en aan de achterkant overbuurvrouw Maaike. Wat hebben wij toch een pracht en heel lieve buren. Later kwam Johannes nog even buurten en een afsprak maken om de volgende week donderdag  samen met Andries op bezoek te komen.

Maandag 11 oktober reed ik naar de volkstuin  en ontdekte tot mijn verbazing en vreugde dat een groot gedeelte van mijn tuin omgespit was. Ook zag ik met welk gemak Johannes zijn tuin omspitten en het is fantastisch dat hij mijn tuin had meegenomen. Ik wil wel spitten maar het is zeer moeilijk en ik moet dan minstens 2 dagen hebben om bij te komen. Vroeger, maar dat is 15 jaren geleden, had ik een tuin in Leeuwarden en die spitte ik altijd om en dat deed ik met veel plezier. Nadat mijn vrouw ontdekte dat ik vaak bewusteloos op deze tuin lag, vanwege mijn toen niet bekende suikerziekte, verbood zij mij de tuin. Nu heb ik medicijnen voor deze ziekte en houd mijn vrouw goed de hand aan het gebruik ervan. Johannes heeft mij een plastic zakje met Pandora aardappels gebracht om te proberen. Annie vindt de Irene aardappel te kruimelig na de kook en dat vind ze niet goed, zij heeft liever een vaste aardappel. Vroeger op de landbouwschool leerde ik dat een kruimelige aardappel voor rijke mensen is want die nemen veel jus, vet, en aangezien ik wat gewicht kwijt moet is een kruimelige aardappel niet zo verstandig. De Pandora is na de kook een vaste aardappel en smaakt ook lekker. Deze aardappel moet ik het volgende jaar ook planten vond Annie. Alleen op de computer kon ik dit aardappelras niet vinden en ik moet even vragen waar Johannes de poters koopt. Bij het omspitten van het aardappellandje kwamen ook nog enkele verborgen aardappels boven die ik bij het rooien achter gelaten had, ook nog een half plastic zakje. Ondertussen kunnen wij al weer twee weken vooruit met deze aardappels.

Nu is de tijd om veldsla te zaaien. Vroeger in mijn geboorte stad Amby, Maastricht, zaaide de tuinders deze sla heel veel. De bewoners van Amby hadden ook een bijnaam n.l. slametten. Je at deze sla voornamelijk met uitgebakken spekreepjes en kruimelige aardappels. Het spekvet goot je dan over de aardappels heen. Vandaag de dag moet je dat niet meer doen om maagzuur te voorkomen en ook om je gewicht wat in de gaten te houden. Dit vet kun je bijna niet meer verdragen. Vanmorgen ben ik nog wat rode bietjes gaan ophalen uit de volkstuin en mijn vrouw heeft ze al gekookt voor in de diepvriezer, die begint al aardig vol te raken.  De bonen oogst, snijbonen en sperziebonen, dubbele witten, is uitstekend evenals de heerlijke spitskool. Het wordt nu tijd om de winter werkzaamheden voor de tuin te doen. Het regent de laatste tijd veel en het onkruid komt goed op. De kleinkinderen komen geregeld langs om augurken op te halen want dat knabbelt zo lekker weg als ze op school zitten en ook bij het turnen, een augurk is beter dan frites met een klodder mayonaise. Nu wordt het tijd om aan het volgende tuinjaar te denken. De oude aardbeiplanten van 2 jaar terug kunnen eruit en daar moeten het volgende jaar de aardappels groeien. Ik steek zo mee en mee enkele planten uit en die gooi ik thuis in de groencontainer. Ik heb al heel wat aardbeien geplant, vooral veel doorbloeiers. In september kan ik ook de bonenstaken opruimen en het volgende jaar moet ik wel meer staken hebben. De snijboontjes zijn zo goed bevallen en daar wil Annie wel meer van hebben. Bij de buurman waren alle staken, door de felle wind, omver gewaaid. Sla plant ik heel veel minder want die had ik dit jaar veel te veel en de vrouwen beweren dat ze er buikloop van krijgen. De augurken zijn enorm in trek bij de kleinkinderen en ook de bessen, rode bessen en frambozen, dus die moet ik meer telen. Ik heb nog september, oktober en november, 90 dagen, om de oude aardbeiplanten op te ruimen. In het voorjaar, 2011, kan dan alles gespit worden. De uien hebben het dit jaar uitstekend gedaan en ook de sjalotten, ik heb voorraad tot het volgende jaar toe. Gelukkig krijg ik hulp van het gezin van de kleinkinderen. Ook de zonnebloemen en de maïs doen het uitstekend en rabarber moet ik zeker het dubbele bijplanten.  Ik heb rode rabarber en er komen steeds meer liefhebbers voor. Van een tuinvriend beloofde mij dat ik van hem jonge plantjes kon krijgen voor het volgende jaar.

Ik heb ook nog een site die beschrijft mijn hobby in de Stienservolkstuin. http://stiens.blogeiland.nl  . De tuin ligt niet ver van mijn huis dus Ik kan er makelijk naar toe en als ik moe ben dan even naar huis om een kopje koffie te drinken. Ik kan nu elke dag met het hondje en de scootmobiel naar mijn tuintje toe. het valt als invalide vaak niet mee maar de huisarts zegt toch volhouden en in beweging blijven. kom ik in de problemen dan zijn er altijd mensen die mij helpen. Op de tuin doe ik ook veel contacten op met mede tuinleden en hoor veel dorpsnieuwtjes. Ook de kleinkinderen gaan graag naar de tuin toe om aardbeien,  frambozen,  rode bessen en ook boontjes te plukken. Annie wil het liefste dubbele witten zonder draad. Ik heb dan ook heel wat bonen geplant. De bedoeling is om een 25 kg boontjes in de diepvriezer te doen voor de winter. In de winkels zijn deze boontjes, dubbele witten,  niet te koop. Ook staat er, op de tuin,  heerlijke rode rabarber en deze rabarber is helemaal niet zuur. De kleinkinderen willen graag maïs en dan wel de zoete variatie en ook zonnebloem pitten om op te eten. Zelf heb ik augurken geplant en die doen het uitstekend. Elke dag eet ik er een paar ook om een beetje aan mijn gewicht te doen. En het helpt zeer goed, in een korte tijd ben ik 8 kilogram afgevallen. Het wonen in Stiens bevalt mij zeer goed, wij hebben een prachtige woning met heel lieve buren. Ook de kleinkinderen wonen op een korte afstand van ons huis en bijna elke dag komt of komen een of meerdere kleinkinderen op bezoek.

Vandaag ben ik weer eens op de volkstuin gaan kijken en het valt mij op dat de tuinen er prachtig bij liggen. Ieder tuinbezitter doet zijn uiterste best om een mooie tuin te hebben. Bij mij staan de aardappels, dore’ en irenes,  er goed op en ik heb al 2 x van de rabarber kunnen plukken. Ook de aardbeien doen het prima en de sla en andijvie komt al boven de grond. Op de foto een tuin met prachtige spinazie en ik zag dat Anne ook al een leuk maaltje van zijn tuin plukte. Dit weekeinde zou het weer wat warmer worden en dan schiet  de groente de grond uit, In het bedje waarin ik prei gezaaid had zat een groot gat gekrabd, kennelijk van een kat. Nu ben ik invalide en heb geen zin om altijd thuis achter de computer te zitten of steeds maar TV te kijken. In overleg met de huisarts en de internist van het ziekenhuis heb ik toch een tuintje genomen en het lukt mij prima. Met mijn scootmobiel kan ik dicht tegen de tuin aankomen en na een kwartier of half uur even bijkomen en uitrusten op de scootmobiel. Zo blijf je toch iets in beweging en op de tuin zijn veel mensen die met het zware werk even helpen willen. Een tuinman heeft een frees dus spitte hoef niet. Heel belangrijk is het contact met de overige tuinliefhebbers. Altijd een praatje en je helpen wil wel iedereen.

Zijn dit niet twee heel mooie paardenhoofden.

Links de foto van Joyce,12 jaar,  en rechts Wendy, 9 jaar.

Op het rapport dat Joyce van school mee kreeg stonden alleen maar negens  ,9.  Wendy had allemaal 8,5.  Joyce gaat nu naar het Gymnasium in Leeuwarden en wil, wat opa vroeger ook wilde, dierenarts worden.

Bij een keyboard uitvoering kreeg  Joyce de derde prijs voor de uitvoering van een ,door haar zelf gecomponeerde, muziekstuk.

Joyce deed mee aan een selectie wedstrijd turnen in St Annaparochie en behaalde de eerste prijs.Tevens krieeg zij een uitnodiging om in mei 2009 mee te doen aan de wedstrijd voor het Fries kampioenschap op 9 mei of in Garijp of in Burgum.

Wendy deed op 28 februari mee aan een selectie wedstrijd in Hoogenveen om het kampioenschap van de 3 noordelijks provincies. Zij behaalde daar de 5 de prijs en kreeg een uitnodiging om op 4 April 2009 mee te doen aan de Nederlandse kampioenschappen in Waalwijk.

Onze nieuwe woning.

Met heel veel plezier hebben wij, 8 jaren, in onze woning, 4 hoog, in de Canadezenlaan in Leeuwarden gewoond. Inmiddels zijn wij,bijna 3 maanden, verhuisd en in onze nieuwe woning leeft het toch mooier en plezieriger. De oude woning was te groot met 4 slaapkamers en nu hebben wij er 2 waarvan een als computerkamer is ingericht. De kamer en ook de slaapkamer en badkamer zijn heel groot. Je kunt je er makkelijk met een rolstoel bewegen. Ook is de woning energie zuinig en extra beveiligd tegen inbraak. Vooral de vloerverwarming in de kamer en badkamer is heel plezierig.

De hele verhuizing heeft Annie geregeld en ik heb groot respect voor haar. Ik zelf kon niets doen . Ook een vriend van ons hielp mee en zorgde voor de ophanging van de schilderijen, de rails van de gordijnen enz.

De kleinkinderen wonen heel dichtbij en komen vaak op bezoek. Dan maakt oma heerlijke soep en draadjesvlees en rode bietjes.

Opa en oma logeerde in het huis van de jongste dochter. De jongste dochter was met haar gezin op vakantie in Frankrijk. Zij hebben veel beesten en opa en oma passen erop. 3 Honden en 3 katten en een cavia en een muis. Eva was met haar moeder en broertje en een vriend van de moeder op vakantie in Ameland maar de ondelingen verhouding was zo slecht dat Eva vroeg of zij de rest van de vakantie bij ons mocht verblijven. Bij ons had zij veel plezier zie de foto.

De schoonzoon heeft voor moederdag een huisje gehuurd op Beekse Bergen om met de kinderen een dagje naar de dierentuin te gaan en ook om enkele dagen de kinderen in een speeltuin te laten spelen. Maar thuis hebben zij veel dieren en wij zijn in hun huis gaan logeren. In hun huis hebben zij een grote labrador een kalf van een hond maar wel heel lief. Het beest kwam kwispelstaartend op mij af en was niet meer weg te slaan. Op mijn scootmobiel ging ik af en toe met hem wandelen. En dat ging uitstekend.

Ik voelde mij al weken niet zo best, constant diarree. En wij hebben de huisarts gebeld. Ik dacht aan darmkanker maar dat was zij niet met mij eens. Volgens haar lag het aan het spuiten van veel insuline tegen de suikerziekte. Zij vroeg mij of ik nog loperamide slikte en Annie had mij afgeraden om dat nog veel te doen om dat loperamide teveel bijwerking heeft. De huisarts vertelde mij dat ik er zeker 3 per dag mag slikken en dat het geen kwaad kan. Inmiddels slik ik weer loperamide en het gaat veel beter met mij.

Vandaag was Tessa weer op bezoek bij opa en oma en zij vroeg wanneer zij mocht blijven slapen. Oma vertelde haar dat zij zaterdag 31 mei weer op bezoek was en dat wij dan gegrilde drumsticks gingen halen en dat oma ook groentensoep zou maken. Tessa speelt heel goed achter de computer en maakt veel puzzels. Ik maak foto’s van haar en via een programma maak ik daar een puzzel van.

Zaterdag 31 mei is er weer het kampioenschap turnen en Wendy wil beslist meedoen in het Agrogymturnen. Haar moeder en ook oma waarschuwde haar dat zij dan geen kampioen zou worden maar dat kan haar niet schelen.

Wij genieten met onze kleinkinderen en er is een spreekwoord; Na regen en onweer komt toch weer zonneschijn. Of uit nadeel komt toch weer voordeel en het voordeel is nu voor mij enorm groot.  Bijna 40 jaren heb ik niets meer gehoord van mijn kinderen. Wel krijg ik af en toe een mailtje van iemand die zich mijn kleinkind noemt en ik ken niemand. Volgend jaar ben ik weer 25 jaren gehuwd met mijn huidige vrouw en ik heb 25 pracht jaren gehad. Ik wil beslist niet terug naar het vorige huwelijk. Dat was een slecht huwelijk en ik ben heel blij met mijn huidige vrouw.

Wel een vraag; hoe denkt de Katholieke kerk over dit verhaal????

Het is vrijdag avond en vanavond vroeg naar bed toe. Morgen zaterdag 13 april moet de kleindochter meedoen aan de Friesche turnkampioenschappen. Om half 7 moeten wij het bed uit en om kwart voor 8 richting Surhuisterveen rijden want om 9 uur moet zij beginnen. Omdat de sportzaal zo groot was zie je op foto 1 de helft van de deelnemers. Helemaal links tegen de muur staat Wendy het is de kleinste deelneemster. Op foto 2 en 3 staat zij op de brug met ongelijke leggers en op foto 4 op het evenwicht balk. Bij haar staat de gymnastiek leraar van Stiens. Wendy had heel vaak de eerste prijs bij de thuiswedstrijden en wie schets onze verbazing dat zij bij haar klasse tot Frieskampioen wordt uitgeroepen. Zij kreeg de eerste prijs en samen met de iets grotere meisjes, in een hogere klas, kreeg zij de tweede prijs. Bij de prijsuitreiking speelde men het Friese volkslied voor Wendy. Er waren menig traantjes die toen verschenen. En het mooiste van alles was dat opa en oma 12 april precies 24 jaren getrouwd zijn. Een mooier geschenk van een kleindochter hadden wij niet kunnen bedenken. Wel kregen de ouders het advies om haar nu naar het sportcentrum in Heerenveen te zenden. In Stiens kon ze niets meer bijleren.

Oma bakt een taart met haar kleinkinderen en Jacky, het hondje , is er ook bij. Ieder mag een spatel aflikken en Jacky de wijsvinger van oma.

Als ik goed zie doet de menner de Achenbach leidselvoering. Het is een pracht 4-span paarden. Deze foto heb ik toegezonden gekregen en ik ben er blij mee.

Volgens een sage ontstond de Lousberg door een wraakactie van de duivel. De duivel was er vroeger al eens ingeluisd door de Akenaars (Wolfstür-sage), daarom wilde hij uit woede over die belediging de stad en de dom dichtgooien met aarde. De duivel haalde van het strand een grote zak vol zand. Toen hij hijgend onder de last een boerin met versleten schoenen ontmoette, vroeg hij haar de weg naar Aken. De boerin had de duivel echter herkend en zei hem dat ze net uit Aken kwam op de schoenen die, hoewel nieuw gekocht, al helemaal versleten waren vanwege de enorme afstand die ze had afgelegd. Daarop liet de duivel de zak met zand uit woede en uitputting vallen. Op deze plaats bevindt zich vandaag de Lousberg, die de wandelaars een prachtig panoramisch uitzicht over de hele stad biedt.

Tessa was verdrietig en wat is er dan beter om even naar oma te gaan. Van oma kreeg zij een kusje en een lekker koekje en alle  pijn is verdwenen.

Heerlijk vandaag met mooi weer ga ik eens lekker met de scootmobiel op pad. dD kleindochter Tessa gaat mee want wij moeten ook boodschappen doe en wel gegrilde drumsticks halen bij d slager. De kinderen vinden deze drumsticks heerlijk. Zij krijgen eerst heerlijke soep van oma vooraf en dan een of twee heerlijke drumsticks.

Wendy heeft de liefste oma en opa van de wereld.Zij wil graag dat zij ook in Stiens komen wonen dan kan zij elke dag op bezoek gaan.

Vandaag 8 juni is Eva op bezoek en zondag komen Joyce en Wendy. Zij kunnen heerlijk met water spelen.

Zij is de dochter van de oudste dochter. Haar moeder moet veel werken en dan blijft Eva bij ons. Zij kan zo smakelijk eten en vooral veel fruit. S'morgens een lekker eitje en om 12.00 uur heerlijk macronie met kaas en ham.

Ik sta op de brug toen ik deze foto nam. Het tweede flatgebouw is al een hele poos klaar maar vrij recent is het eerste ook klaar gekomen. Het tweede flatgebouw is huur en het eerste is koop. Wij zijn het wezen bezichtingen maar het is voor ons te klein.

Achter Tessa is het halve hoofd van oma nog te zien

Wendy is lid van de gymnastiekvereniging friso en heeft net op een tournooi de 2 de prijs gewonnen. Zij is super trots en dat mag ook. Oma en Joyce zijn  ook trots en vol bewondering voor haar kleindochter en zusje.

De papa van Tessa heeft erwtensoep gemaakt met veel vlees. En nu wil Tessa ook wat soep naar opa brengen en samen met opa op eten. De soep was heerlijk en het smaakte Tessa best. Ook oma luste best een heerlijk kopje erwtensoep.

Joyce wil heel graag bij oma en opa logeren zij leert dan van oma om Psp lesjes te maken. Joyce heeft al verschillende diploma's..Zaterdag mag Wendy komen logeren en zij blijft slapen. Dit is een feest voor de kinderen want Wendy mag met oma gaan winkelen.